Opvolging risicosignalen

Mogelijke acties om risicosignalen op te volgen

·

Ook bij geen risico volgende keer toch weer bespreken. Let hierbij wel op de manier waarop je het opnieuw bespreekbaar maakt. Wanneer de moeder bijvoorbeeld heel duidelijk is geweest, kun je haar beter benaderen vanuit de positieve bekrachtinging: “Ik lees hier dat u hebt aangegeven sterk tegen meisjesbesnijdenis te zijn. Ik ben blij dat te lezen! Heeft u daar nog vragen over? Hoe reageert uw omgeving daarop?”

·

Maak gebruik van een telefonische tolk als er door taalproblemen onvoldoende communicatie mogelijk is. Als moeder alleen is, een vrouwelijke tolk vragen. Als vader alleen is een mannelijke tolk.

·

Ook kan een vetc’er of sleutelpersoon worden ingezet met als doel taal- en cultuurverschillen te overbruggen zodat de boodschap goed overkomt en een goede risicotaxatie kan worden gemaakt.

·

Er kan een nieuwe afspraak worden gemaakt waarin meer tijd is om VGV te bespreken en de risico’s beter in te schatten. Als de partner niet bij het eerste gesprek aanwezig is, kan deze voor het tweede gesprek expliciet worden uitgenodigd.

·

Vraag advies aan het Veilig Thuis of doe een melding. Elk Veilig Thuis heeft een aandachtsfunctionaris VGV en hanteert het Handelingsprotocol ‘Vrouwelijke genitale verminking bij minderjarigen’ (Pharos, 2016).

Bij twijfel over de risicotaxatie kan advies gevraagd worden bij de aandachtsfunctionaris VGV van het Veilig Thuis.

Wanneer sprake is van blijvend twijfelachtig risico of reëel risico of uitgevoerde VGV, moet zo snel mogelijk bij het Veilig Thuis worden gemeld. Het Veilig Thuis neemt een melding van dreigende of uitgevoerde VGV in principe altijd aan. Het Veilig Thuis doet vervolgens onderzoek en besluit tot vrijwillige hulp, hulp in het gedwongen kader of doet aangifte. De vertrouwensarts van het Veilig Thuis adviseert over noodzakelijk medisch onderzoek door een arts met kindergeneeskundige en forensische expertise.

Dit onderdeel is een deel van het certificaat